Hayatta neyin neyi tetikleyeceği belli olmuyor ki hiç.
Blog işi gereksiz gelirdi. Kendi kendine bir şeyler yazıp, paylaşıp duruyor insanlar, falan. Ne bileyim, garipserdim. Sonra okulda bir fikir attılar ortaya; 'Neden gün be gün yaşadığımız bunca dolu şey varken dördümüz bir blog oluşturup saklamıyoruz?' dediler. Bir kaç kişi kalkışma fikri hoşuma gitti. Bizzat işin oluru nedir ne değildir dün gece oturdum uğraştım, blog sayfamızı oluşturdum. Genel düzeni oturtup gerekli kişilere davetleri gönderdikten sonra bir şey yazmadan günün yorgunluğunu daha fazla taşıyamayan bedenimi vurdum yatağa. Bu sabah oraya bir yazı yazdım, inanılmaz keyif verdi. Şaşırdım buna. Yazma ihtiyacı içinde kalan bir insan değilim çünkü. İyi kötü yazdığım yerler var siber alemde. Sonra dostların bloglarını dolaştım biraz. Baktım pek kendi kendine yapılan bir şey de değil. İnsanlar takip ediyor. Kişisel blogu olan kişi sayısı sandığımdan fazla. Tevazuda bulunacak değilim; kalemime güvenirim. Benim neyim eksik, dedim; daldım olaya. Uzun lafın kısası, herkes kişisel bloglardan grupça oluşturulan bloglara geçiş yaparken ben ters istikamette yol aldım.
Eh, buralarda bir yerlerde görüşelim artık.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder