The Color of the Wheat Fields

"If you love a flower that lives on a star, it is sweet to look at the sky at night. All the stars are a-bloom with flowers..." — Antoine de Saint-Exupéry

Sonnet 116

"Let me not to the marriage of true minds
Admit impediments. Love is not love
Which alters when it alteration finds,
Or bends with the remover to remove.
Oh no! It is an ever fixed mark
That looks on tempests and is never shaken.
It is the star to every wandering bark,
Whose worth's unknown, although his height be taken.
Love's not Time's fool, though rosy lips and cheeks
Within his bending sickle's compass come.
Love alters not with his brief hours and weeks,
But bears it out even to the edge of doom.
If this be error and upon me proved,
I never writ, nor no man ever loved."


W.Shakespeare

Taleteller

O tren istasyonuna doğru uzanan düz yolda yürüdü. Ben balkonda dikilip arkasından baktım. Gittikçe küçüldü. Göz erimimde bir nokta kadar küçülene kadar ona baktım. Özlem, o gözlerimden uzaklaşıp küçüldükçe ardımda büyüyen bir kara delik gibiydi. 

O, bana tavzih etmesi imkansız bir şey yaptı. Kalkıp bir masal anlattı. O günden sonra yalnız uyuduğum her gece yanıma boş bir yastık koydum. Aynı masalı kendime anlata anlata uyudum.

Özlem, aramızdaki bağın o uzaklaştıkça gerginleşip, huzursuzluk vermesi gibi. Özlem onunla aynı anda olamayacak şeylerden biri. Özlem, onunla terazinin kefeleri gibi. Elimde kalbim, sadece bu terazinin bir kefesine koyabiliyorum. Ya özlemim tavanda, ya sevdiğim yanımda. Bu ikisinin dengelenmesi olanaksız.