17 Nisan 2012 Salı

Hands Are Tied

Elinden bir şey gelmemesinin acısını iniş takımları olmayan melekler bilir. Bir arabanın farlarına kilitlenip kalmış sincaplar bilir. Suyun dibine ağır ağır çöken taşlar bilir. Matkapla göğsünün ortasına açılmış bir pencere düşün. Perdeyi aralayıp kendi yarandan bakıyorsun dünyaya. Eskisi gibi acımıyor ve de asıl bu acıtıyor.

Kendime kızıyorum en çok. Hiddetimin çabuk soğumasından, öfkemi yutkunuvermemden, şen anıları hatırlayıvermemden yoruldum. Her bahar uçurtma uçuran kız olarak kalmaktan bitkin düştüm. Ömür boyu kızgın kalabileyim; unutamayayım istiyorum. Bu kadar iyimser olmak kıymetli addedilmesin istiyorum. Bana "Siktiret", "Boşver", "Salla" denmesin istiyorum. Siktiredemiyorum, boşveremiyorum, sallayamıyorum ben. En çok onlara kızıyorum.