Angelica ile yollarımız tamamen ayrıldı. Az önce neredeyse 1,5 yıl aradan sonra ilk kez dinledim. Buram buram acı kokan, insanı ciğerlerini sökercesine yasa boğan bu parçayı en son 27 Aralık 2008'de canlı dinlemiştim. Danny tek başına söylüyordu. Bir de şimdi işte. Her dinleyişimde biraz tozlanmasını beklerdim zaten. Ama ilk kez bu kadar ara veriyorum. Biraz buruk bir tespit oldu ama, eskiden hissettirdiklerini hissetmediğimi farkettim artık. Hayatımın bir dönemini herkesten iyi bilmesine karşın bundan böyle ihtiyacım olmayacak gibi. Son bir saygı duruşu yapayım istedim bunları yazarak. Angelica iyidir. Angelica başyapıttır. Angelica insanın yakasına yapışır. Angelica aşk acısının kökünü ruhunun derinliklerine dürter insanın.
Angelica ile yollarımızı dünyanın en muhteşem adamı ayırdı. Aşk acısı, gönül sancısı denen şey benim için zamanın ötesinde kaldı. Bugünlerde I Don't Wanna Miss A Thing dinliyorum.
