Beşiktaş iskelesinin yanında, ayaklarımızı denize doğru uzatıp oturabildiğimiz yer, İstanbul'un bana göre en güzel yerlerinden biridir. Bugün ikindi vakti orada tek başıma oturmuş, bekliyordum. Nasıl daldıysam, yanımdaki kız bana doğru eğilip; "Deniz insanı içine çekiyor değil mi?" diye sordu. Düşündüm. "Değişir" dedim. "Neye göre?" dedi. "İnsanın ruh haline göre." dedim. "Nasıl yani?" dedi. Sanırım benden on yaş falan büyük, ama biraz saf bir kızdı. "Çok üzgünsen deniz seni içine çeker, çok mutluysan sen denizi içine çekersin. Aslına bakarsan denizin keyfini boş bir kafayla sadece denize bakmak için geldiysen alırsın." dedim. "Sen nasılsın?" dedi. "Deniz beni içine çekiyor." dedim. Sustu. Ben de sustum. Sonra aramıza denizi içine çeken bir çift oturdu. Böylece konuşmamız da bitmiş oldu.
